Uroczystość w Zaciszu koło Białegostoku

Dodane przez: Beata Żyłkowska - Czerwiec 9th, 2019

Zwyczajem lat ubiegłych spotkaliśmy się w Zaciszu 9 czerwca 2019 r., aby uczcić rocznicę deportacji z lutego 1940 r. wszystkich mieszkańców tej wojskowej kolonii. Była to również 19. rocznica odsłonięcia obelisku upamiętniającego to wydarzenie.

Uroczystość rozpoczęła się mszą świętą w kościele pw. Piotra i Pawła w Zabłudowie. Wspaniałą homilię na temat naszych zesłańczych losów wygłosił ks. Konstanty Andrzejewicz. W czasie mszy świętej lekcje czytane były przez uczniów ze Szkoły Podstawowej im. Sybiraków w Rafałówce, natomiast psalm śpiewała Anna Kietlińska z Muzeum Pamięci Sybiru w Białymstoku.

Po zakończonej mszy świętej przejechaliśmy do kolonii Zacisze, gdzie nastąpił dalszy ciąg uroczystości.

Hymn Sybiraków w wykonaniu uczniów ze Szkoły Podstawowej w Rafałówce wprowadził wszystkich obecnych w podniosły nastrój.

Prowadząca spotkanie Jolanta Hryniewicka realizowała kolejne punkty programu. Była modlitwa za zmarłych Sybiraków odmówiona przez księdza proboszcza, następnie pieśń „O Panie, który jesteś w niebie” w wykonaniu chóru, kolejno nastąpiło powitanie wszystkich znamienitych gości.

Po powitaniu nastąpił ceremoniał wręczenia odznaczeń. Złotą Odznaką Honorową za Zasługi dla Związku Sybiraków zostały udekorowane Janina Lewczyk i Adela Monieta, natomiast Srebrną Odznaką – Irena Golko, Jadwiga Jankowiak, Jan Wąsowski, a Odznaką Honorową Sybiraka – Kazimierz Grzegorczyk i Wanda Kościuczuk. Dekoracji dokonał prezes Zarządu Oddziału Związku Sybiraków w Białymstoku Tadeusz Chwiedź w asyście sekretarz Jolanty Hryniewickiej.

Wystąpienie okolicznościowe wygłosił, reprezentujący wojewodę podlaskiego, przewodniczący Wojewódzkiej Rady Kombatanckiej Tadeusz Chwiedź. W swojej wypowiedzi nakreślił przyczyny i skutki paktu Ribbentrop–Mołotow oraz tragiczne losy Polaków na „nieludzkiej ziemi”.

Odczytany list marszałka województwa podlaskiego Artura Kosickiego przypomniał dzieje losów całej społeczności Zacisza, wsi założonej przez żołnierzy Legionów Polskich marszałka Józefa Piłsudskiego. Deportowane były 82 osoby, z których 17 nie wróciło do swoich domów. W ten sposób najeźdźcy ze Wschodu zemścili się za swoją klęskę w wojnie 1920 r.

Program artystyczny przedstawiony przez uczniów ze Szkoły Podstawowej w Rafałówce, wszystkich zachwycił i wzruszył, a szczególnie pieśń „Czerwone maki na Monte Cassino”, której wysłuchaliśmy na stojąco.

Składanie kwiatów i zapalenie zniczy przy akompaniamencie werbli oraz podziękowanie złożone przez zastępcę burmistrza Wiesława Dąbrowskiego zakończyły oficjalną część uroczystości.

Obecność pocztów sztandarowych szkolnych, kombatanckich oraz Ochotniczej Straży Pożarnej uświetniła tę wspaniałą, choć zarazem smutną uroczystość.

Spotkanie przy grochówce było dalszym ciągiem wspomnień, rozmów Sybiraków o przeżyciach w czasie wojennej poniewierki.

Autor: Jolanta Hryniewicka, sekretarz Zarządu Oddziału ZS w Białymstoku

V Piknik Sybiracki w Świętej Wodzie

Dodane przez: Beata Żyłkowska - Czerwiec 8th, 2019

W sobotę 8 czerwca 2019 r. spotkaliśmy się na V Pikniku Sybirackim w Świętej Wodzie koło Wasilkowa. Po mszy świętej zebrani udali się pod pomnik – Krzyż Pamięci i Wdzięczności Sybiraków, gdzie odbyła się część oficjalna. Zgromadzonych wnuków Sybiraków, wraz z bliskimi, powitał prezes Zarządu WWS Jacek Sarosiek. Odznakami Związku Sybiraków uhonorowane zostały następujące osoby: Barbara Bielawiec – Złotą Odznaką Honorową za Zasługi dla Związku Sybiraków, Odznaki Honorowe Sybiraka otrzymali wnukowie Sybiraków: Katarzyna Jakubowska, Rafał Jakubowski, ks. Michał Kalinin, Jakub Kisło, Cezary Niewiarowski, Konrad Popławski, Dominika Rutkowska oraz ks. Robert Figura. Na zakończenie części oficjalnej odśpiewano „Matko moja…” oraz zapalono znicze pamięci. Piknik zakończyło spotkanie integracyjne przy ognisku z kiełbaskami.

Wręczenie Odznak Honorowych Sybiraka wnukom Sybiraków

Prezes Zarządu Oddziału ZS w Białymstoku Tadeusz Chwiedź dekoruje Barbarę Bielawiec Złotą Odznaką Honorową za Zasługi dla Związku Sybiraków

Autor: WWS

„Śladami Wielkich Polaków” w 2019 r.

Dodane przez: Beata Żyłkowska - Czerwiec 5th, 2019

Uwzględniając bardzo dobre efekty wyjazdów w latach minionych, kolejny raz podjąłem się zorganizować wyjazd młodzieży z poznańskich szkół na Wileńszczyznę. Stało się to możliwe dzięki dobrej współpracy z Wydziałem Oświaty w Poznaniu, Urzędem Marszałkowskim i dyrektorami szkół biorących udział w realizacji projektu. Szczególnie owocna jest współpraca z wicedyrektorem Wydziału Oświaty Wiesławem Banasiem, jak i z dyrektorem największej poznańskiej szkoły średniej – Zespołu Szkół Handlowych – Andrzejem Kaczmarkiem. Tradycyjnie już jedziemy do polskich szkół na Wileńszczyźnie z darami: materiałami szkolno– biurowymi oraz pomocami dydaktycznymi, a także słodyczami dla młodszych dzieci. W zbiórkę mocno angażują się wszyscy uczestnicy „wyprawy”, jak i nieoceniony wiceprezes Towarzystwa Miłośników Wilna i Ziemi Wileńskiej Roman Waśko.

Młodzież zawsze po powrocie bardzo dziękowała za moc wrażeń z wyjazdu. Szczerość tych gestów potwierdza fakt, że często przypadkowe spotkanie uczniów, którzy brali udział w poprzednich wyjazdach, kończyło się okrzykami radości ze spotkania i możliwością pogadania o przeżyciach z wizyt na Wileńszczyźnie.

Tym razem wyjechaliśmy w ramach kontynuacji projektu historyczno–patriotycznego „Śladami Wielkich Polaków, działalności Armii Krajowej oraz miejsc pamięci związanych z zsyłkami na Sybir”.

W dniu 2 czerwca 2019 r. ruszamy w czterodniową podróż. Ze względów formalnych musieliśmy skrócić wyjazd do czterech dni, co zmusiło nas do znacznej intensyfikacji zwiedzania. Tradycyjnie już po przyjeździe do Wilna, zakwaterowaniu i kolacji idziemy na spacer na wileńską Starówkę, zaliczaną do największych i najładniejszych starówek Europy. Przechodząc przez Ostrą Bramę, nad którą króluje w kaplicy Matka Boska Ostrobramska, wspominamy wielu słynnych Polaków, którzy ruszając do walki, zawsze modlili się przed cudownym obrazem.

Następnego dnia – 3 czerwca – od rana rozpoczynamy zwiedzanie miasta z przewodniczką Alicją Romejko. Początek zwiedzania to wizyta w kaplicy i modlitwa przed cudownym obrazem Matki Boskiej Ostrobramskiej, do której modlili się ludzie różnych wyznań i narodowości. Miasto Wilno jest nadal miastem wielokulturowym. W dalszej części zwiedzania wstępujemy do prawosławnej cerkwi Świętego Ducha, gdzie są pochowani pierwsi prawosławni święci z Wileńszczyzny. Krótko o dalszej części zwiedzania: klasztor Bazylianów (tu był więziony Adam Mickiewicz i jego przyjaciele, tu powstała III część „Dziadów”), Ratusz (serce Wilna), dzielnica żydowska – ul. Świętojańska (m.in. drukarnia Zawadzkiego – pierwszego księgarza i drukarza, znanego również w Polsce), ul. Zamkowa (najstarsza ulica Wilna i dom Józefa Ignacego Kraszewskiego), ul. Świętomichalska (miejsce mocno związane z Juliuszem Słowackim), zakątek gotycki (płomienisty gotyk kościoła św. Anny, pomnik Adama Mickiewicza, dom, w którym mieszkał Konstanty Ildefons Gałczyński), muzeum Adama Mickiewicza, Uniwersytet Wileński (założony przez Stefana Batorego, tu studiowali m.in. Słowacki, Mickiewicz, Kraszewski, Czesław Miłosz), budynek prezydenta Litwy (tu mieszkali: Napoleon, ostatni król Polski Stanisław August Poniatowski, Józef Piłsudski), plac Katedralny i katedra pw. św. Stanisława – nekropolia królów Polski i piękna kaplica św. Kazimierza.

Po czterogodzinnym, intensywnym zwiedzaniu jedziemy do położonej około 20 km od Wilna Mejszagoły. Gościmy w polskiej szkole średniej. Występy artystyczne i bezpośredni kontakt młodzieży polskiej z Poznania i Wileńszczyzny zakończony obiadem z wileńskimi smakołykami. Zapalamy znicze przy grobie nieżyjącego patriarchy Litwy ks. Józefa Obrembskiego, który przeżył 105 lat i którego odwiedzali prezydenci Polski. W dalszej części jedziemy do pierwszej stolicy Litwy – Trok. Pięknie położony na wyspie jeziora Galve (po polsku Głowa) zamek, który zwiedzamy z przewodnikiem, miejscowość jest też zamieszkiwana przez Karaimów, którzy dotarli tu w XVI w. Po kolacji ponownie ruszamy na wieczorny spacer po Starówce.

Następny dzień – 4 czerwca – poświęcamy na zwiedzanie cmentarza na Rossie, gdzie spoczywa matka Józefa Piłsudskiego i jego serce. Jest to również miejsce pochówku wielu wybitnych Polaków – brata Józefa Piłsudskiego Adama, pierwszej żony marszałka, wielu słynnych wykładowców Uniwersytetu: Euzebiusza Słowackiego (ojca Juliusza) i Augusta Becu (ojczyma Juliusza), prof. Joachima Lelewela, profesorów Śniadeckich i inni. Spoczywają tu też żołnierze Józefa Piłsudskiego i polegli w czasie walk o Wilno w 1944 r. (akcja „Burza” – operacja „Ostra Brama”). Następnie idziemy na wzgórze Trzech Krzyży, z którego roztacza się wspaniała panorama Wilna. Dalej zwiedzamy „perełkę” wileńskiego baroku – kościół pw. św.św. Piotra i Pawła. Na pobliskim cmentarzu na Antokolu zapalamy znicze przy krzyżu postawionym przy mogiłach polskich żołnierzy poległych w czasie wojny polsko-rosyjskiej w latach 1919–1921. Groby pochowanych tam około 2500 żołnierzy oznaczamy biało-czerwonymi szarfami przy krzyżach. Czynność ta bardzo spodobała się naszej młodzieży. W przerwie w zwiedzaniu jedziemy do małej, wiejskiej, polskiej szkoły podstawowej w miejscowości Rzesza. Spontaniczne spotkanie młodych zakończyliśmy przygotowanym dla nas posiłkiem. Po drodze do Wilna zatrzymujemy się w wiosce Korwie, gdzie zapalamy znicze na grobie kapelana II Wileńskiej Brygady AK śp. ks. Jana Koryckiego oraz na chwilkę wstępujemy do małej polskiej szkółki w tej miejscowości. Już na terenie Wilna odwiedzamy cmentarz Kalwaryjski, gdzie zapalamy znicze przy krzyżu upamiętniającym zesłańców na Sybir w latach 1939–1956 oraz przy kwaterze żołnierzy II Zgrupowania AK, dowodzonego przez mjr. Mieczysława Potockiego, pseudonim „Węgielny”, którzy polegli w czasie walk o Wilno w lipcu 1944 r.

Kończąc zwiedzanie, jedziemy do dzielnicy Nowa Wilejka, gdzie znajduje się pomnik poświęcony Sybirakom oraz zestaw transportowy (parowóz z czerwoną gwiazdą i bydlęce wagony), stąd NKWD zabierało Polaków w podróż w nieznane. Dla mnie jest to szczególne miejsce, bo właśnie stąd w dniu 14 lipca 1945 r. wywieziono mnie z rodzicami na prawie 11 lat katorgi.

W ostatnim dniu – 5 czerwca – po drodze do Polski zatrzymujemy się w mało u nas znanym miejscu masowego mordu około 100 tys. Polaków i Żydów polskiego pochodzenia, dokonanego przez Sowietów ze wsparciem nacjonalistów litewskich. Są to ponure Ponary.

W tym roku postanowiliśmy zakończyć projekt spotkaniem młodzieży, z którą byliśmy na Wileńszczyźnie, z Sybirakami, ale tymi, którzy skończyli 90 lat życia i starszymi. Spotkanie było wzruszające dla obu stron. Młodzież przygotowała piosenki (większość z dawno minionych lat) oraz dobry poczęstunek. Sybiracy często ocierali łzy i z uśmiechem „gawędzili” z młodzieżą. Sybiraków było 15 osób, bo nie wszyscy mieli siły, żeby przyjąć zaproszenie. Każdy z Sybiraków otrzymał list gratulacyjny z podziękowaniem za osobisty wkład w tworzenie ważnych kart historii w życiu Polaków oraz udział w budowie mostu historyczno-patriotycznego między pokoleniami.

Nasze dziewczyny pokazały, że występy przed publicznością nie są im obce

Tradycyjna wizyta na cmentarzu antokolskim i wymiana zużytych biało-czerwonych opasek na grobach polskich żołnierzy, poległych w czasie walk w latach 1919–1921

Polska młodzież z Wileńszczyzny i Poznania bardzo szybko potrafiła zintegrować się i nawiązać bliskie kontakty

Gościnność w starym wileńskim stylu zaskakiwała naszą młodzież, jak i nauczycieli. Zdjęcie ze szkoły podstawowej we wsi Rzesza

Współorganizatorzy projektu (od prawej): Marek Macutkiewicz, dyrektorka 38. Liceum Elżbieta Marciniak, dyrektorka Szkoły Podstawowej nr 10 Małgorzata Kramer, wicedyrektor Wydziału Oświaty Wiesław Banaś, dyrektor Zespołu Szkół Handlowych Andrzej Kaczmarek, dyrektorka Gimnazjum nr 50 (szkoła w likwidacji) Ligia Przybył

Spotkanie Sybiraków w wieku 90+ z młodzieżą, która brała udział w wyjeździe do Wilna w byłym Gimnazjum nr 50

Autor: Marek Macutkiewicz, wiceprezes Zarządu Oddziału ZS w Poznaniu

Stuletnia jubilatka w Lwówku Śląskim

Dodane przez: Beata Żyłkowska - Maj 24th, 2019

W Kole Związku Sybiraków w Lwówku Śląskim (Oddział w Jeleniej Górze) w dniu 24 maja 2019 r. obchodziliśmy podniosłą uroczystość związaną z setnymi urodzinami członka Eweliny Stankiewicz.

Pani Stankiewicz urodziła się 24 maja 1919 r. w miejscowości Hojewiszcze (powiat Wołożyn, województwo nowogródzkie). Jeszcze przed II wojną światową ukończyła szkołę średnią i podjęła pracę w Nadleśnictwie Wołożyn w charakterze kancelistki biurowej. Po napaści Sowietów na Polskę, 10 lutego 1940 r. została zesłana na Sybir koło Nowosybirska, gdzie w ekstremalnych warunkach pogodowych i bytowych przeżyła prawie sześć lat. Do Polski wróciła pod koniec 1945 r. na tzw. Ziemie Odzyskane. Początkowo zamieszkała we wsi Rząsiny, a później w Lwówku Śląskim, gdzie mieszka do chwili obecnej.

Po reaktywowaniu w 1989 r. Związku Sybiraków Ewelina Stankiewicz została jego członkiem i w chwili obecnej jest najstarszą Sybiraczką w Kole Związku Sybiraków w Lwówku Śląskim, a także w Oddziale ZS w Jeleniej Górze. W 2004 r. została odznaczona Krzyżem Zesłańców Sybiru nadanym przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, a w 2019 r. Złotą Odznaką Honorową za Zasługi dla Związku Sybiraków nadaną przez prezesa Zarządu Głównego Związku Sybiraków w Warszawie.

Na doniosłą uroczystość setnych urodzin przybyli goście: burmistrz gminy i miasta Lwówek Śląski Mariola Szczęsna, która wręczyła jubilatce życzenia przesłane przez premiera RP oraz wojewodę dolnośląskiego; listy gratulacyjne od prezes ZUS oraz dyrektora Oddziału ZUS w Legnicy wręczyły jubilatce przedstawicielki Biura Terenowego ZUS w Lwówku Śląskim (jubilatka otrzymała również decyzję o przyznaniu specjalnego dodatku z tytułu ukończenia 100 lat); członkowie Zarządu Koła Związku Sybiraków w Lwówku Śląskim prezes Jarosław Trościanko oraz wiceprezes Grzegorz Mazurek, kierownik Urzędu Stanu Cywilnego Henryka Myśków.

Jubilatce życzymy wszelkiej życiowej pomyślności, niech każda chwila będzie źródłem szczęścia i niech upływa w spokoju i zdrowiu.

Przedwojenny dokument jubilatki

Autor: Koło ZS w Lwówku Śląskim

Nadanie sztandaru Szkole Podstawowej nr 17 im. Sybiraków w Grudziądzu

Dodane przez: Beata Żyłkowska - Maj 23rd, 2019

Dnia 23 maja 2019 r. w Szkole Podstawowej nr 17 im. Sybiraków w Grudziądzu odbyła się uroczystość przekazania sztandaru społeczności szkolnej przez grudziądzkich Sybiraków.

Zebranych powitała dyrektor szkoły Renata Matuszak. W uroczystości uczestniczyli wyjątkowi goście: Tomasz Szymański – poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Szymon Gurbin – wiceprezydent miasta Grudziądza, Sławomira Gajewska – naczelnik Wydziału Edukacji Urzędu Miasta Grudziądza, grudziądzcy Sybiracy na czele z prezes Zarządu Koła Danutą Kołodziejską, przedstawiciele firm sponsorujących zakup sztandaru, dyrektorzy szkół i placówek oświatowych, byli dyrektorzy Szkoły Podstawowej nr 17, przedstawiciele Rady Rodziców, nauczyciele, pracownicy szkoły oraz uczniowie.

W swoim przemówieniu dyrektor nawiązała do początku powstania naszej szkoły oraz podziękowała byłym dyrektorom za ich wkład włożony w jej rozwój.

W 2017 r., w związku z reformą edukacji, nasza szkoła będąca dotychczas Gimnazjum nr 6 im. Sybiraków, stała się Szkołą Podstawową nr 17 im. Sybiraków, stąd ta ważna uroczystość ze sztandarem w roli głównej.

Uroczystość uświetnił występ grudziądzkiego chóru Contrapunkt pod kierownictwem Katarzyny Grohs.

Kształtowanie postaw patriotycznych młodego pokolenia jest priorytetem dla naszej szkoły, a patron szkoły – Sybiracy – wielkim zobowiązaniem.

Dyrektor Renata Matuszak przekazała sztandar nadany Szkole Podstawowej nr 17 im. Sybiraków pocztowi sztandarowemu

Uroczyste ślubowanie uczniów

Autor: Anna Góra

« POPRZEDNIE WPISY   NASTĘPNE WPISY »

Liczba wejść na stronę: Licznik