„Wigilie polskie”

Dodane przez: Beata Żyłkowska - Grudzień 18th, 2017

W dniu 18 grudnia 2017 r. w Przystanku Historia Centrum Edukacyjnym im. Janusza Kurtyki Instytutu Pamięci Narodowej w Warszawie odbyło się spotkanie z okazji świąt Bożego Narodzenia środowisk kombatanckich zaangażowanych w realizację projektu „»O tym nie można zapomnieć…« – spotkania z osobami, które przeszły piekło obozów i deportacji”. Jednym z organizatorów były Koła Żoliborz-Bielany i Śródmieście Oddziału Warszawskiego Związku Sybiraków. Wśród uczestników znaleźli się ci, którzy ucierpieli od dwóch totalitaryzmów podczas II wojny światowej i po jej zakończeniu – Sybiracy, byli więźniowie obozów koncentracyjnych, ale także uczniowie klas mundurowych, które współpracują ze stowarzyszeniami kombatanckimi.

W podziękowaniu za owocną współpracę prezes Zarządu Oddziału Warszawskiego Mieczysław Pogodziński wręczył Złote Odznaki Honorowe za Zasługi dla Związku Sybiraków pracownikom Instytutu Pamięci Narodowej: Renacie Bieniek, Annie Klimowicz i Tomaszowi Morawskiemu. Następnie wszyscy wysłuchali Hymnu Sybiraków odśpiewanego przez tenora Andrzeja Jurkiewicza.

W świąteczną atmosferę wprowadził zebranych spektakl „Wigilie polskie”, przygotowany przez uczniów oddziału gimnazjalnego przy Szkole Podstawowej im. Wojska Polskiego w Zegrzu – aktorów teatru Ach! – pod opieką polonistki Magdaleny Zalewskiej, który nawiązał we wzruszający sposób do wigilii czasów wojennych: okupacyjnych, zesłańczych, obozowych i powstańczych.

Następnie recital dali Andrzej i Joanna Jurkiewiczowie, zaprzyjaźnieni ze środowiskiem Sybiraków. W zaprezentowanym repertuarze znalazły się kolędy, utwory okolicznościowe oraz wiersze i pieśni zesłańcze. Występ śpiewaka scen operowych m.in. Warszawy i Łodzi nagrodzony został ogromnymi brawami. W podziękowaniu za udział w spotkaniu prezes Koła ZS Żoliborz-Bielany Mirosława Niekoraniec przekazała Andrzejowi Jurkiewiczowi miniaturkę Odznaki Honorowej Sybiraka (artysta został odznaczony za zasługi dla Związku Sybiraków już przez prezesa Ryszarda Reiffa).

W bożonarodzeniowym nastroju uczestnicy spotkania połamali się opłatkiem i złożyli sobie życzenia przy dźwiękach kolęd i pastorałek zagranych na saksofonie i klarnecie przez uczennicę Liceum Ogólnokształcącego w Komornicy Gabrielę Sierzputowską. Wigilię zakończył świąteczny poczęstunek.

Szczególne podziękowania za organizację spotkania należą się Annie Klimowicz z Wydziału Edukacji Historycznej IPN i prezes Koła ZS Żoliborz-Bielany Mirosławie Niekoraniec.

Autor: Beata Żyłkowska

Spotkanie opłatkowe Oddziału Warszawskiego

Dodane przez: Beata Żyłkowska - Grudzień 12th, 2017

W dniu 12 grudnia 2017 r. Sybiracy z Kół Związku Sybiraków działających na terenie Warszawy i podwarszawskich miejscowości zebrali się, by wspólnie świętować nadchodzące Boże Narodzenie. W spotkaniu wzięli udział również zaproszeni goście reprezentujący współpracujące z Oddziałem urzędy, instytucje i zaprzyjaźnione szkoły, których serdecznie powitał prezes Zarządu Oddziału Mieczysław Pogodziński. Spotkanie opłatkowe rozpoczęto wysłuchaniem Hymnu Sybiraków w wykonaniu zespołu Domu Kultury „Zacisze” oraz minutą ciszy za zmarłych w tym roku członków Oddziału Związku.

Szczególnie zasłużone osoby współpracujące z Oddziałem Warszawskim zostały odznaczone Złotą Odznaką Honorową za Zasługi dla Związku Sybiraków. Byli to: kierownik Muzeum Katyńskiego Ewa Kowalska, dyrektor Domu Kultury „Zacisze” Bożenna Dydek, pracownik Domu Kultury „Zacisze” Taida Załuska oraz twórca i dyrygent działającego w tej placówce zespołu Zaciszańska Nuta Jan Czerwiński. Dekoracji dokonał prezes Mieczysław Pogodziński. Dyplom uznania ze szczególnymi podziękowaniami za długą współpracę z Oddziałem otrzymali Wanda i Kazimierz Posiewkowie. W imieniu odznaczonych podziękowała Ewa Kowalska.

Sprawujący duchową opiekę nad spotkaniem proboszcz parafii pw. Świętego Krzyża ks. Robert Berdychowski odczytał fragment Biblii o narodzeniu Pańskim i złożył wszystkim życzenia. Świąteczne życzenia przekazali również przedstawiciele Zarządu Oddziału i poszczególnych Kół, a następnie zebrani podzielili się opłatkiem.

Oprawę artystyczną zapewnił zasłużony dla Związku Sybiraków zespół Zaciszańska Nuta z Domu Kultury „Zacisze”, wykonując tradycyjne kolędy i pieśni kresowe, które szczególnie wzruszyły Sybiraków.

Spotkanie upłynęło w niezwykle miłej atmosferze, pełnej życzliwości i świątecznego ciepła.

Spotkanie opłatkowe warszawskich Sybiraków. Przemawia prezes Zarządu Oddziału Warszawskiego Mieczysław Pogodziński

Odznaczenie zasłużonych osób. Od prawej: Ewa Kowalska, Jan Czerwiński, Bożenna Dydek, Taida Załuska, Wanda Posiewka, sekretarz Zarządu Oddziału Halina Bieniakońska-Żak, wiceprezes Maria Stankiewicz, Kazimierz Posiewka, prezes Mieczysław Pogodziński

Występ zespołu wokalnego Zaciszańska Nuta pod kierownictwem Sybiraka z Kazachstanu Jana Czerwińskiego (gra na akordeonie)

Autorzy: Mieczysław Pogodziński, Beata Żyłkowska

Warszawski Dzień Sybiraka

Dodane przez: Beata Żyłkowska - Październik 13th, 2017

Miesiąc wrzesień jest dla warszawskiej społeczności sybirackiej bardzo wytężonym czasem. Związane jest to z obchodami Dnia Sybiraka i uroczystościami towarzyszącymi.

Zaczęło się już 1 września 2017 r. udziałem w uroczystości przy Grobie Nieznanego Żołnierza związanej z 78. rocznicą wybuchu II wojny światowej.

W dniach 7–8 września Sybiracy warszawscy uczestniczyli w XVII Międzynarodowym Marszu Pamięci Zesłańców Sybiru w Białymstoku.

Następnie Fundacja Kresy-Syberia przy współpracy z Oddziałem Warszawskim Związku Sybiraków oraz Domem Spotkań z Historią po raz kolejny zorganizowała konferencję „Pamięć Pokoleń 2017”, która odbyła się w Warszawie w dniach 15–17 września 2017 r. Tegorocznym tematem przewodnim była 75. rocznica ewakuacji Armii Andersa z ZSRR do Iranu.

Konferencja była okazją do spotkania się żyjących świadków tych wydarzeń oraz ich potomków Kresowian i Sybiraków z całego świata. Konferencja odbywała się w budynku Domu Spotkań z Historią na Karowej 20 w Warszawie. Mamy świadomość, że wielu Sybiraków po wojnie nie mogło wrócić do kraju i musieli żyć na obczyźnie. Okazuje się, że mimo upływu wielu lat ich dzieci nie tylko nie chcą tracić kontaktu z krajem swoich rodziców, ale chcą poznać historię ich życia i dochodzić do prawdy, która nie jest znana na Zachodzie. Konferencja była transmitowana przez Internet na cały świat. Po raz pierwszy było zastosowane też symultaniczne tłumaczenie wystąpień, co bardzo usprawniło przebieg konferencji.

Powitania i oficjalnego rozpoczęcia konferencji dokonali Maciej Czarkowski, koordynator konferencji z Fundacja Kresy-Syberia, wiceprezes Zarządu Głównego Związku Sybiraków Mieczysław Pogodziński oraz dyrektor Domu Spotkań z Historią Piotr Jakubowski.

Pierwszego dnia odbyły się prelekcje:

– „Wprowadzenie do wystawy »W cieniu Dwudziestu«” Kristiny Kwacz z USA, córki Sybiraczki, która prześledziła losy swojej matki i ojca rozdzielonych przez wojnę na 40 lat;

– „Osadnictwo wojskowe – geneza i podstawy prawne” Mieczysława Pogodzińskiego – prezes Zarządu Oddziału Warszawskiego Związku Sybiraków, syn osadnika, przedstawił na przykładzie losów swojego ojca istotę i warunki życia osadników i późniejszych ich losów;

– „Wojenne losy na przykładzie rodzin z osady Żabczyce na Polesiu” Macieja Czarkowskiego, który na przykładzie losów swojego dziadka – osadnika wojskowego przekazał efekty swoich poszukiwań i dokonań w tym temacie;

– „Pierwsza repatriacja z ZSRR w 1946 r. na przykładzie obwodu akmolińskiego w Kazachstanie” Dimy Panto, pracownika naukowego Muzeum II Wojny Światowej (Polska/Kazachstan);

– „Deportacje z Kresów Wschodnich II RP do ZSRR” Agnieszki Kaniewskiej (Polska/Rosja).

Pierwszy dzień konferencji zakończyła prelekcja Tomasza Kuby Kozłowskiego, koordynatora Warszawskiej Inicjatywy Kresowej (Polska). Po każdej prelekcji odbywała się dyskusja tematyczna.

Następnie wszyscy wzięli udział w koncercie pieśni patriotycznych zespołu wokalnego Domu Kultury „Zacisze”, który odbył się w Centralnej Bibliotece Rolniczej na ul. Krakowskie Przedmieście 66.

W drugim dniu konferencji „Pamięć Pokoleń 2017” odbyły się prelekcje:

– „Poszukiwanie swoich korzeni na Kresach” Marty Czerwieniec-Ivasyk (Polska);

– „Wpływ deportacji na następne pokolenia” Danuty Urbikas (USA);

– „Zróżnicowanie narodowościowe Kresów a polityka władz…” Grega Krzeszowskiego (Polska).

Adam Aksnowicz (USA/Polska) poprowadził panel dyskusyjny „Powojenna pamięć pokoleń”, a Iwona Krason (Anglia) na temat „Wirtualne Muzeum Kresy-Syberia: dalszy rozwój”.

Podsumowania paneli dyskusyjnych i konferencji dokonali Adam Aksnowicz, Iwona Krason i Maciej Czarkowski.

Wieczorem odbyła się Biesiada Kresowa, która zakończyła część oficjalną konferencji.

16 września na zaproszenie Diecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej Diecezji Warszawsko-Praskiej wzięliśmy też udział w Wystawie Diany Foster prezentującej prace traktujące o zesłaniach Polaków do ZSRR w czasie II wojny światowej.

17 września uczestnicy konferencji włączyli się w obchody Dnia Sybiraka.

O godz. 9 byliśmy na mszy świętej radiowej w kościele pw. Świętego Krzyża na Krakowskim Przedmieściu, poświęconej Sybirakom, koncelebrowanej przez kapelana krajowego Sybiraków ks. Zdzisława Banasia.

Po mszy wzięliśmy udział w uroczystości przy Muzeum Katyńskim na Cytadeli Warszawskiej, skąd wyruszył „Marsz Pamięci Pokoleń”. Przeszliśmy od Muzeum Katyńskiego do pomnika Poległym i Pomordowanym na Wschodzie, gdzie o godz. 17 odbyły się główne uroczystości związane z obchodami 78. rocznicy agresji sowieckiej na Polskę i Dnia Sybiraka.

W uroczystości na skwerze Matki Sybiraczki wzięli udział przedstawiciele rządu i Kancelarii Prezydenta RP, parlamentarzyści, rodziny zamordowanych i poległych na Wschodzie, przedstawiciele organizacji kombatanckich, weterani II wojny światowej i konspiracji niepodległościowej oraz służby mundurowe. Obecna była też prezydent stolicy Hanna Gronkiewicz-Waltz.

Listy do uczestników uroczystości skierowali prezydent Andrzej Duda i premier Beata Szydło. Prezydent zwrócił uwagę, że każdy z krzyży współtworzących pomnik na stołecznym skwerze Matki Sybiraczki upamiętnia tysiące obywateli Rzeczypospolitej deportowanych do łagrów i miejsc osiedlenia. Wśród przemawiających był wiceprezes Zarządu Głównego i prezes Zarządu Oddziału Warszawskiego Związku Sybiraków Mieczysław Pogodziński. Apel pamięci oraz modlitwa międzyreligijna przed pomnikiem Poległym i Pomordowanym na Wschodzie w Warszawie zakończyły obchody 78. rocznicy agresji sowieckiej na Polskę. „Razem cierpieli, razem się modlili, przywracali nadzieję i razem umierali. Dlatego stoimy dziś w tym szczególnym miejscu, w szczególnym dniu, by razem odmówić modlitwę, której nas nauczył Jezus Chrystus” – mówił przewodniczący modlitwie biskup polowy Józef Guzdek.

27 września Biuro Edukacji Narodowej IPN zorganizowało pokaz filmowy dla uczniów, połączony z promocją nowego filmu animowanego ukazującego walkę Polaków o niepodległość. Wraz z promocją filmu odbyły się krótkie warsztaty edukacyjne oraz seans filmu pt. „Wielka droga”, nakręconego przez emigrację polską w 1946 r. Film ten opowiada o losach Polaków zesłanych na Syberię i ich drodze do wolności poprzez łagry i walki z Niemcami w szeregach II Korpusu gen. Andersa. Z racji tego, że dramatyczna historia Polaków zsyłanych na Wschód jest mało znana uczniom polskich szkół, zwrócono się do Sybiraków o uczestniczenie w takim wydarzeniu i opowiedzenie uczniom o swoich przeżyciach. Tego samego dnia o godz. 14 na zaproszenie MON przedstawiciele Sybiraków brali udział w uroczystości i złożeniu kwiatów przy pomniku Pamięci Polskiego Państwa Podziemnego.

29 września odbyło się w Przystanku Historii IPN spotkanie rozpoczynające program edukacyjny, którego celem jest współpraca ze szkołami, aby ocalić pamięć poprzez spotkania młodzieży ze świadkami historii.

Należy wspomnieć również o udziale Sybiraków na zaproszenie prezesa IPN w dniach 12–13 października 2017 r. w konferencji naukowej „W drodze do władzy”, zorganizowanej przez Oddziałowe Biuro Badań Historycznych IPN w Warszawie. Spektrum zagadnień było bardzo szerokie, a referaty tematyczne prezentowane były przez znanych historyków. Ramy czasowe uniemożliwiały szerokie prezentowanie zagadnień, ale pozwalały zorientować się w aktualnym stanie wiedzy na przedstawiane tematy.

Tak w krótkim zarysie prezentują się działania Oddziału Warszawskiego Związku Sybiraków w ostatnim okresie.

Prelekcja Mieczysława Pogodzińskiego podczas konferencji „Pamięć Pokoleń 2017” w Domu Spotkań z Historią

Występ zespołu wokalnego Domu Kultury „Zacisze”

Msza święta radiowa w intencji Sybiraków w kościele pw. Świętego Krzyża z udziałem pocztu sztandarowego Zarządu Głównego ZS

Warszawscy Sybiracy z kapelanem krajowym ks. Zdzisławem Banasiem

Autor: Leon Zujko, zdjęcia Adam Jabłonka, Leon Zujko

***

Przemówienie prezesa Zarządu Oddziału Warszawskiego Mieczysława Pogodzińskiego w dniu 17 września 2017 r. pod pomnikiem Poległym i Pomordowanym na Wschodzie

Dostojni przedstawiciele władz państwowych, terenowych, ekscelencje biskupi, wielebni księża, drodzy Sybiracy i wszyscy przybyli na dzisiejszą uroczystość!

W imieniu Zarządu Głównego Związku Sybiraków witam serdecznie wszystkich obecnych na dzisiejszym spotkaniu i dziękuję za przybycie.

W bieżącym roku minęła 77. rocznica masowych wywózek Polaków na Sybir rozpoczętych 10 lutego 1940 r. Minęła również 77. rocznica bestialskiego mordu katyńskiego, pogłębionego bólem z powodu katastrofy lotniczej pod Smoleńskiem.

W bieżącym roku mija także 80. rocznica „Polskiej akcji” zarządzonej przez szefa NKWD Jeżowa w 1937 r. , w której rozstrzelano około 111 tys. Polaków, wielu trafiło do więzień lub na Sybir i do Kazachstanu.

My, Sybiracy, którzy jako dzieci doświadczyliśmy stalinowskich restrykcji, mimo minionych ponad 77 lat pamiętamy brutalny łomot do drzwi przed świtem, warunki kilkutygodniowej podróży w bydlęcych wagonach, a następnie ciężką, katorżniczą pracę naszych rodziców. Pamiętamy głód, chłód, insekty, choroby i upokorzenia. Brak jakiejkolwiek opieki lekarskiej. Zesłańcy umierali z głodu, wyczerpania i nieludzkich warunków życia. Śmierć zabrała co trzecią osobę. Tam osobiście, z wielkim bólem, przeżyłem śmierć i pogrzeb mojej matki oraz wielu swoich rówieśników.

Jako dzieci na zesłaniu zawdzięczamy życie i przetrwanie swoim matkom, które kosztem własnego zdrowia i życia starały się zapewniać potrzeby dla przetrwania i zachowania polskości.

Po podpisaniu układu Sikorski–Majski i rozpoczęciu tworzenia Armii Polskiej na terenie Związku Sowieckiego, powstała nadzieja na powrót do ojczyzny. Sybiracy ruszyli do tworzącego się wojska polskiego pod dowództwem gen. Andersa. Słynna, zwycięska bitwa o Monte Cassino to dowód ich bohaterstwa i poświęcenia.

Ci zesłańcy, którzy nie zdążyli do Armii gen. Andersa, najkrótszą drogę do ojczyzny widzieli poprzez udział z bronią w ręku w powstającej I Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, która swój szlak bojowy rozpoczęła bitwą pod Lenino, a następnie przez Warszawę, Pomorze Zachodnie, Kołobrzeg, zakończyła w Berlinie.

Szlaki bojowe obu armii wyznaczają cmentarze i groby poległych. Zesłańcy wyrwani z łagrów, specposiołków i kołchozów szli walczyć o wolną, suwerenną Polskę. Na kształt granic i powstający system polityczny w kraju nie mieli żadnego wpływu, dopiero po zakończeniu wojny mogli poznać realia i zmiany polityczne, jakie nastąpiły.

Koniec wojny nie był końcem zesłań Polaków na Sybir. Na wschód, do łagrów ruszyły transporty polskich patriotów, żołnierzy Armii Krajowej oraz członków licznych organizacji patriotycznych. Część z nich po latach wróciła do kraju, wielu pozostało tam na zawsze i do dziś nie wiadomo nic o ich śmierci i miejscu spoczynku.

Oddajmy hołd i przywołajmy pamięć tych, którzy nie wrócili do ojczyzny, a kości ich spoczywają na rozległych przestrzeniach tajgi syberyjskiej, pustynnych stepach Kazachstanu, na szlakach bojowych żołnierzy Sybiraków, a także tych, którzy spoczywają na różnych kontynentach świata, dokąd ich rzucił los.

Cześć ich pamięci!

Wycieczka Sybiraków szlakiem dębów pamięci

Dodane przez: Beata Żyłkowska - Październik 10th, 2017

Sybiracy warszawscy posadzili uroczyście dwa dęby pamięci: 15 lipca 2014 r. w Alei Trzeciego Tysiąclecia na terenie rezerwatu Granica w Kampinoskim Parku Narodowym (dąb „Golgota Wschodu”) i 15 września 2015 r. w sąsiedztwie Grobu Nieznanego Żołnierza w Warszawie („Dąb Pamięci Zesłańców Sybiru”). Podczas sadzenia dębu przy Grobie Nieznanego Żołnierza udział społeczności sybirackiej był znaczny, natomiast w Puszczy Kampinoskiej brała udział tylko delegacja Sybiraków.

W związku z tym Oddział Warszawski Związku Sybiraków zorganizował w dniu 10 października 2017 r. wycieczkę, celem której było umożliwienie poznania miejsca posadzenia dębu „Golgota Wschodu” szerszej społeczności Sybiraków.

Po drodze postanowiono odwiedzić cmentarz i muzeum w Palmirach. Między grudniem 1939 a lipcem 1941 r. funkcjonariusze SS i policji niemieckiej rozstrzelali w Palmirach około 1700 obywateli polskich, głównie narodowości polskiej oraz żydowskiej, zazwyczaj przywiezionych z warszawskich więzień i aresztów. Wśród zamordowanych znalazło się wielu przedstawicieli polskiej elity politycznej, intelektualnej i kulturalnej, których aresztowano w ramach tzw. Akcji AB. Palmiry stanowią najbardziej znany – obok Katynia – symbol martyrologii inteligencji polskiej w okresie II wojny światowej.

Po zwiedzeniu muzeum w Palmirach przejechaliśmy do miejscowości Granica, która była naszym głównym celem wyprawy.

Dąb o nazwie „Golgota Wschodu” rośnie od 15 lipca 2014 r. w Alei Trzeciego Tysiąclecia na terenie rezerwatu Granica w Kampinoskim Parku Narodowym. Usytuowaną w Granicy, obok skansenu budownictwa kampinoskiego, Aleję Trzeciego Tysiąclecia otworzyli uroczyście 16 maja 1999 r. prezydent RP Aleksander Kwaśniewski, prymas Polski kardynał Józef Glemp oraz minister ochrony środowiska, zasobów naturalnych i leśnictwa Jan Szyszko. Sadząc dęby zainicjowali ogólnopolską akcję „Po pierwsze środowisko”, realizowaną w myśl idei „Ekologia ponad podziałami”.

W ciągu 18 lat w alei posadzono 41 dębów. Posadzili je przedstawiciele świata polityki, nauki, wielcy społecznicy, m.in. Władysław Bartoszewski – polski polityk, żołnierz Armii Krajowej, dwukrotnie minister spraw zagranicznych; Zofia Morawska – dama Orderu Orła Białego, skarbnik Towarzystwa Opieki nad Ociemniałymi w Laskach (posadziła dąb trzy tygodnie po swoich 103. urodzinach); Zbigniew Kuźmiuk – marszałek województwa mazowieckiego i wielu innych przedstawicieli różnych środowisk. W 2000 r. dąb o nazwie „Rycerz” zasadził ówczesny komendant Garnizonu m.st. Warszawy gen. bryg. Jan Klejszmit.

W dniu 15 lipca 2014 r. odbyła się tu duża uroczystość, podczas której posadzono cztery dęby.

– dąb „Golgota Wschodu” posadzili Mieczysław Pogodziński, Czesław Czarkowski, Leon Zujko, oraz Maria Stankiewicz – przedstawiciele Oddziału Warszawskiego Związku Sybiraków,

– dąb „Strażnik Puszczy” posadził Jerzy Misiak – od 1976 r. pracownik Kampinoskiego Parku Narodowego, od 1988 r. do 2014 r. jego dyrektor,

– dąb „Przyszłość” posadzili Marek Deles – emerytowany nadleśniczy, pracownik KPN w latach 1972–2013, Marta Deptuła – najmłodszy stażem pracownik KPN i Maciej Wojciech Kusiak, syn Jarosława, podleśniczego w Krzywej Górze.

– dąb o nazwie „Laser” w imieniu całej społeczności Wojskowej Akademii Technicznej posadził uroczyście rektor-komendant WAT gen. bryg. prof. dr hab. inż. Zygmunt Mierczyk.

Musimy stwierdzić, że nasz dąb spośród nich obecnie prezentuje się najmniej okazale.

Po przejściu Aleją Trzeciego Tysiąclecia przeszliśmy do Muzeum Puszczy Kampinoskiej, gdzie wysłuchaliśmy ciekawej prelekcji o Puszczy Kampinoskiej i mogliśmy zapoznać się ze zgromadzonymi tam eksponatami miejscowej przyrody.

Podczas pobytu w Kampinosie uczestnicy naszej wycieczki złożyli pokłon przed pomnikiem poległych w wojnie obronnej 1939 r. na Cmentarzu Wojennym w Granicy, na którym spoczywa 800 żołnierzy Armii „Poznań” i „Pomorze”.

Wróciliśmy do Warszawy w pełni usatysfakcjonowani formą i przebiegiem wyjazdu, w czym niezaprzeczalny udział miał przewodzący nam Czesław Czarkowski.

Dąb „Golgota Wschodu”

Zwiedzanie cmentarza w Palmirach

Wizyta w muzeum w Palmirach

Sybiracy przy dębie „Golgota Wschodu”

Prelekcja w Muzeum Puszczy Kampinoskiej

Autor: Leon Zujko

Uroczystość na skwerze im. Sybiraków w Wołominie

Dodane przez: Beata Żyłkowska - Wrzesień 16th, 2017

Tak udanego święta wołomińscy Sybiracy (Oddział Warszawski) chyba jeszcze nie mieli. Coroczne obchody rocznicy napaści Związku Radzieckiego na Polskę 17 września 1939 r. zostały uwieńczone nadaniem w dniu 16 września 2017 r. skwerowi imienia Sybiraków. Perfekcyjnie zorganizowana uroczystość z apelem poległych, który długo pozostanie w pamięci. My, Sybiracy, jesteśmy bardzo wdzięczni władzom miasta i szkołom za aktywne włączenie się w nasze święto.

Obchody rozpoczęły się mszą świętą w kościele Matki Bożej Królowej Polski, a następnie uczestnicy wydarzenia wraz z pocztami sztandarowymi związków kombatanckich i wołomińskich szkół przeszli na skwer przy ul. Orwida, na którym znajduje się obelisk poświęcony „Zesłańcom Sybiru i osobom represjonowanym w latach 1939–1956”. Przy obelisku prowadzący uroczystość Andrzej Saulewicz powitał jako pierwszych bohaterów tego dnia Sybiraków zrzeszonych w wołomińskim Kole Związku Sybiraków, na czele z prezesem Wojciechem Witkiem i prezesem honorowym Marią Sobolewską, oraz przedstawiciela Zarządu Oddziału Warszawskiego Związku Sybiraków Mirosławę Niekoraniec. Tegoroczne obchody zostały połączone z nadaniem nazwy skwerowi, na którym stoi obelisk. Zgodnie z uchwałą Rady Miejskiej w Wołominie miejsce to otrzymało nazwę „Skwer im. Sybiraków”. Symbolicznego przecięcia wstęgi dokonali: prezes Maria Sobolewska, burmistrz Wołomina Elżbieta Radwan i przewodniczący Rady Miejskiej Leszek Czarzasty. O nadanie skwerowi imienia Sybiraków wnioskowało Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Wołomińskiej WOŁOMINIAK.

Starosta Kazimierz Rakowski w swoim wystąpieniu powiedział m.in.: „Cieszę się, że spotkaliśmy się dzisiaj w tym miejscu, w którym spotykamy się od wielu lat, by uczcić pamięć ofiar agresji na Polskę z września 1939 r., by wspomnieć deportowanych, wywiezionych na Syberię i do Kazachstanu, zamęczonych, zamordowanych i zaginionych bez śladu na »nieludzkiej ziemi«. Cieszę się, że jesteśmy razem na obchodach, a jednocześnie z troską patrzę, że jest Was, drodzy Sybiracy, bohaterowie dzisiejszego dnia, coraz mniej. Upływający czas i choroby robią, niestety, swoje. Dlatego bardzo Was proszę, dopóki macie siły, przekazujcie nam prawdę o tamtym tragicznym czasie, dzielcie się swoimi doświadczeniami, mówcie o tym, co przeżyliście. My tę Waszą pamięć poniesiemy dalej, bo przywołując słowa Józefa Piłsudskiego: »Kto nie szanuje i nie ceni swojej przeszłości, ten nie jest godzien szacunku teraźniejszości i prawa do przyszłości«. 17 września 1939 r. była niedziela, o godz. 6 rano Armia Czerwona przekroczyła naszą wschodnią granicę. Polska jako pierwsze państwo padło ofiarą dwóch totalitaryzmów: niemieckiego – 1 września i sowieckiego – 17 września”.

Po wystąpieniach i apelu poległych delegacje złożyły pod obeliskiem biało-czerwone kwiaty. Uroczystość zakończyła się w Galerii Korozja i Kolor występem artystycznym przygotowanym przez młodzież z Zespołu Szkół Ekonomicznych w Wołominie – Technikum Ekonomicznego i IV Liceum Ogólnokształcącego. Uwieńczeniem tej części uroczystości był występ Wiktorii Chmielewskiej, uczennicy klasy VII Szkoły Podstawowej nr 4 w Wołominie, która przepięknie zaśpiewała „Tango na głos, orkiestrę i jeszcze jeden głos”. Jako jedyna solistka z Mazowsza Wiktoria Chmielewska została nominowana do Hanowerskiego Festiwalu Kultury „Dźwięki, które łączą”.

W swoim wzruszającym wystąpieniu burmistrz Elżbieta Radwan nawiązała do słów „Gdy gaśnie pamięć ludzka, dalej mówią kamienie”, które widnieją na obelisku. Burmistrz zapewniła, że w Wołominie kamienie nie muszą mówić, bo tutaj mówią ludzie. W Wołominie ludzie pamiętają o najważniejszych wydarzeniach i potrafią oddać należny szacunek ich uczestnikom. W Wołominie – co najwyraźniej pokazały obchody 78. rocznicy agresji Związku Radzieckiego na Polskę – Sybiracy otoczeni są szczególnym szacunkiem i opieką.

Uroczystość nadania skwerowi imienia Sybiraków

Złożenie kwiatów pod obeliskiem poświęconym zesłańcom Sybiru

Sybiracy uczestniczący w uroczystości. Druga z lewej członek Zarządu Oddziału Warszawskiego ZS Mirosława Niekoraniec

Zdjęcie pamiątkowe przy obelisku

Autor: Agata Bochenek

« POPRZEDNIE WPISY  

Liczba wejść na stronę: Licznik