Odsłonięcie Muralu w Olszynach

Dnia 10.06.2022 roku Sybiracy z Oddziału Łomża uczestniczyli w uroczystości odsłonięcia Muralu umiejscowionego na frontonie szkoły im. „Zesłańców Sybiru” w Olszynach pt: ,,Sowieckie deportacje 1939-1946. To kolejny Znak Pamięci poświęcony Sybirakom, którego autorem jest Rafał Roskowiński znany muralista. Bardzo wymowny mural na tle lokomotywy z ogromną czerwoną gwiazdą zostali upamiętnieni mieszkańcy Olszyn wywiezionych na Syberię. Janina Karczewska babcia obecnego Prezydenta Łomży Mariusza Chrzanowskiego. Pan Zygmunt Kortowski w czasie wywózki miał 9 miesięcy do Polski wrócił w 1946 roku. Pani Henryka Rogińska, która z dwuletnią córeczką na własną rękę uciekła z tego piekła i dotarła do Olszyn. Na dole zdjęcie Sybiraków w łachmanach i postacie dwóch  małych chłopców. To Adam Frąckiewicz i jego starszy brat Stanisław.

Zdjęcie tych chłopców było opublikowane w Wiadomościach Łomżyńskich gdzie redaktor Wawrzyniec Kłosiński napisał: „To zdjęcie dwóch chłopców, którzy byli na Syberii, ciekawe co się z nimi dzieje, czy zostali na tej nieludzkiej ziemi? czy może wrócili do Polski? pozakładali rodziny a może już ich nie ma? Przyniosłam to czasopismo do biura a Adam Frąckiewicz mówi przecież to ja z bratem w Domu Dziecka w Gostyninie.

Po przecięciu wstęgi zebrani udali do sali gdzie młodzież przedstawiła program słowno –muzyczny o tematyce sybirackiej. Pani Dyrektor Sylwia Pieńkowska powiedziała cytuję: ,,Każde wielkie ścienne malowidło istnieje po to, by nieść konkretne przesłanie. To, które znajduje się na budynku szkoły powstało właśnie po to aby pamiętać o przeszłości naszego narodu i naszych lokalnych Sybirakach.

Pani Prezes wręczyła Pani dyrektor książkę ,,Przerwane biografie‘ ’i Medal wydany z okazji 90-lecia powstania ZS, podziękowała Dyrekcji  za zaproszenie na tak doniosłą uroczystość. Natomiast  Pani Nina Żyłko powiedziała wiersz adekwatny do swego stanu zdrowia. ,,Do Ciebie Polsko wracałam, dzieckiem z dalekiej podróży, dziś już jestem prababcią i zdrowie mi nie służy. Bolą ręce, nogi i serce słabiej bije, lecz jeszcze pracuję społecznie dlatego tak długo żyję!’’

Uroczystość zakończyła się wspólnym poczęstunkiem i na pewno na długo pozostanie w pamięci zebranych .

Opracowała: Nina Żyłko